جنگل ها و مراتع

جنگل‌های ایران با وسعتی حدود ۱۴.۳ میلیون هکتار، گنجینه‌های طبیعی با ارزشی هستند که در پنج ناحیه رویشی متمایز گسترده شده‌اند. هرکدام از این نواحی، دارای پوشش گیاهی، حیات جانوری و شرایط اقلیمی منحصر به فردی می‌باشند که آنها را در سطح جهانی شاخص کرده است. جنگل‌های هیرکانی در نوار شمالی کشور، از آستارا تا گلیداغی، کهن‌ترین جنگل‌های پهن‌برگ جهان محسوب می‌شوند. این جنگل‌های متراکم و مرطوب، با گونه‌هایی مانند راش، بلوط و افرا، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و زیستگاه بسیاری از گونه‌های نادر گیاهی و جانوری هستند. در مقابل، جنگل‌های زاگرس با گستره‌ای وسیع در امتداد کوه‌های زاگرس، قلب تپنده‌ی محیط زیست غرب ایران هستند. درختان مقاوم بلوط ایرانی، ستون فقرات این جنگل‌های نیمه‌خشک را تشکیل می‌دهند که نقش حفاظت از خاک، ذخیره‌سازی آب‌های زیرزمینی و تعدیل آب‌وهوا را بر عهده دارند. نواحی دیگر مانند جنگل‌های ارسباران با طبیعت کوهستانی و گونه‌های منحصر به فرد، جنگل‌های بیابانی و کویری ایران-تورانی با گیاهان سازگار به خشکی، و جنگل‌های حرّا در جنوب با توانایی رشد در آب شور، هرکدام داستان متفاوتی از سازگاری و زیبایی را روایت می‌کنند.